Rasool Kamali http://weblog.rasoolkamali.com/weblog.php Rasool kamali en-us Rasool Kamali http://weblog.rasoolkamali.com/weblog.php Rasool kamali سکوت سرشار از ناگفته هاست http://weblog.rasoolkamali.com/weblog.php?id=P25 مارگوت بیکل ... ترجمه شاملو دلتنگی های آدمی را ، باد ترانه ای می خواند رویاهایش را آسمان پر ستاره نادیده می گیرد و هر دانه ی برفی به اشکی ناریخته می ماند سکوت سرشار از سخنان ناگفته است از حرکات ناکرده اعتراف به عشق های نهان و شگفتی های بر زبان نیامده در این سکوت حقیقت... هم بستر http://weblog.rasoolkamali.com/weblog.php?id=P24 از بسترش خزید ، به نیمه های خالی بین دو روز . در بسترش بجای ماند ، گرمای تند و ناکامل جنین . وز بسترش تنیده شد ، خاموش . تنیده شد خاموش ، تنیده شد . بر سنگینی کرخت کسالتی معطوف . عریانی خیالک فرصتهای خودفریب . گرمای بی حقیقت شبهای پردروغ . بستر خموش ، این اتاق غریب... شب http://weblog.rasoolkamali.com/weblog.php?id=P23 شب ، لنگرش را سخت تر برکوفته شانه هایش را به غم آموخته شب ، بسترش را با طمع آویخته ترس ره دزدان به جانها ریخته شب ، سکوتش پر ، سراشیبیش کور زندگان را خفته و دعوت به گور شب ، سیاه از جوهر ارواح ناآرام مست هر سپاهش در کمین خلعت مهتاب جست شب ، هراس طفلکی... سلامم کن http://weblog.rasoolkamali.com/weblog.php?id=P22 ای مرگ سلامم کن . وزین کابوس طولانی رهایم کن . گرت روزی مرا بوسیده می خواهی . همین امروز بر خود اختیارم کن . کنون گمشوده مردی پرزیان استم . خروشان ، بی زبان ، بی اختیار استم . اگر در جستجوی بی رهان هستی . منم آن بی ره بی سرزبان استم . مرا ای مرگ امروزت به بزمم دار . همین... تهی از شعر http://weblog.rasoolkamali.com/weblog.php?id=P21 ذهن من از شعر خالی است . ذهن من مرداب الفاظ است . صورتم از نقش توخالی . فرصتم تنگ و به اتمام است . شعر من نظمش به بازی می کشد اندیشه خود را . چشم من مغلوب هر هذیان سرابی می شود گاهی . روح من مصدوم و بیماری است سرگردان . خاطرم مغضوب هر سفله دهانی می شود گاهی . شعر من از فرط... مشت http://weblog.rasoolkamali.com/weblog.php?id=P20 دستهای گره کرده ای دارد . نکند خیالی به سر دارد . انگشتهاش غاصب شده اند ، یا ز غاصب خمیده شده اند . شایدم پیرمردان طالع بین ، کف دست پُر بدی رقم زده اند . گرش آبدانی ز بهر مدد گیرد ، آنقدر نیستند کنارش که برگیرند . ترس دستش به چشم می آید . رنگ خشمش ز دست می بارد . از... مرگ خورشید http://weblog.rasoolkamali.com/weblog.php?id=P19 1- مرگ خورشید : آسمان ابر پلشتی ، زده شوریده به وهم . چون غریبی ز شفق ، شسته همی رنگ امان . بستر حزن زمین ، زان سیاوش خوانی ، بارها سوخته و رنگ ، نهان می سازد. چرخ دوار اگر ، نیت تکرار نداشت ، چون به حولش نگری ، دقتش یکسان است . 2- اینچنین گفت زمین : ابرهایت ز چرا روشنیت می... تا حد مرگ http://weblog.rasoolkamali.com/weblog.php?id=P18 سكوت خواهم كرد و از ياد خواهم برد ، آنچه را كه به پايان رسيد . و شروع خواهم كرد آن روز را - كه دوباره به اتمام مي رسد - . سيگاري آتش خواهم زد تا به خاكستر . حرفي خواهم زد تا به خاطر . قلمي خواهم شكست تا به آغاز . اراده اي خواهم كرد تا به عمل . تيري رها خواهم ساخت تا به ثمر... اولين سرخ http://weblog.rasoolkamali.com/weblog.php?id=P17 از پس بُرقع خود مي بيند ، يك زن . وز ميان زرد كومه هاي سوخته بر گندمزار . كه دستان را مردانش در هم كوبيدند . بي تقدير ، بر بطلان . و آهسته فرياد ، نجوا شد . از پشت پرچين هاي هميشه مُثله از ندامت . در كشاله هاي رانش ، طعم هوس ، ديگر نمي جوشد . وز ميان سينه اش ، زنده ، بازدم نمي... هراس http://weblog.rasoolkamali.com/weblog.php?id=P16 چه هراسناک می شوم امشب . تشبیه یک کابوس . همسان لرزشی ، از تیرۀ کمر . پیر خَمرِ سالخورده ، مست باره ام . مسکون . عمودِ بر ادغام . تکرار حادثم . خواهم شد ، کلاله ابری ، بر ضخامت ِ اشتیاقم . هجی می شوم ، خُشک . بی صدا . ساخته ای ، برای التیام کوره سنگهای دردآلود . من لَحَدَم ....